Rob de Looff

Het verhaal van Rob begint in het magazine:
Onder de naam Robin Wood maakt Rob de Looff muziekdoosjes van stadshout. Stadshout komt van bomen die, bijvoorbeeld, zijn omgewaaid in een storm of plaats moesten maken vanwege herinrichting. Sinds hij in 2015 het bestaan ervan ontdekte, werkt Rob met niets anders meer. In plaats van een roemloos einde in de versnipperaar geeft hij de bomen een muzikaal nieuw leven. “Mijn muziekdoosjes zijn een ode aan de boom en aan de vogels die erin leefden,” verklaart hij. Rob weet van elk stuk hout dat hij gebruikt van welke boom het komt en waar die heeft geleefd. Op de onderkant van ieder doosje schrijft hij de naam, de plaats en als het even kan, het plant- en kapjaar. Als Robin Wood heeft Rob in tien jaar tijd tienduizend doosjes gemaakt. “Er zijn intussen hele families met muziekdoosjes van mijn hand. Elk nieuw kind krijgt er weer eentje.” Zelfs de prinsessen van Oranje zijn voorzien van een muzikaal cadeautje van Robin Wood. “Hun muziekdoosje is gemaakt van de koning en koningin van het woud, een eik uit het Haagse Bos en een beuk van Landgoed de Horsten. Ik heb het samen met een brief naar het paleis gebracht. Dat was wel bijzonder.” Nog bijzonderder is dat er in 2025 een film is gemaakt over het werk van Rob: Het Goud van de Zon. Een Italiaanse componist heeft de fi lmmuziek er speciaal voor geschreven. Het verhaal van Robin Wood lijkt wel een sprookje!

Het verhaal Rob gaat verder!
Els uit het Vondelpark in Amsterdam, eik uit het Engelse Glastonbury, rode beuk uit Dordrecht: het hout van de vaak monumentale bomen waarmee Rob zijn magische muziekdoosjes maakt, komt uit alle hoeken van het land, en zelfs van daarbuiten dus. “Het begon met een plataan in Utrecht, maar inmiddels heb ik overal mijn vaste adresjes, soms gaat het ook via de boswachter”, vertelt Rob. Op de website van Robin Wood is een kaart te vinden met alle bomen waar ooit een muziekdoosje van is gemaakt.

Enige medewerker
Het verhaal achter het maken van een muziekdoosje begint met het eigenhandig uitzoeken en ophalen van het hout. “Door de bast zie je niet hoe een boom er vanbinnen uitziet. Een boom is net een ruwe edelsteen. Door die te polijsten, komt de edelsteen tevoorschijn.” Voordat het zover is, zaagt Rob het hout op maat en gaat het de CNC-frezer in. “Die frees is mijn enige medewerker,” schertst hij. “Vroeger deed ik alles met de hand, maar als ik dat zou blijven doen, kon Robin Wood niet blijven bestaan.” Met behulp van de frees is het voor Rob mogelijk om in kleine series te werken. De machine zorgt voor de ruwe vorm van de doosjes. De rest is handwerk. “Het meeste werk is het schuren. Daarmee haal je de schoonheid van het hout tevoorschijn. Iedere kant van een doosje is vier keer geschuurd, van grof naar steeds fijner.”

Muziek in de oren
Schuren doet Rob aan de bandschuurmachine met een koptelefoon op zijn hoofd waaruit, hoe kan het ook anders, muziek klinkt. “Mijn muziekdoosjes worden op muziek gemaakt. Ik hou niet van gewone popmuziek, maar luister graag naar sprookjesachtige, melodieuze en ritmische muziek waar je zo op weg kunt dansen. Het kan van alles zijn: klassiek, wereld- of filmmuziek. Als ik zo aan het schuren ben, raak ik in een contemplatieve staat. Muziek geeft mij adem.” Na het schuren graveert Rob een afbeelding op de bovenkant. Daarna worden de muziekdoosjes voorzien van een olielaag. “Ik werk met tungolie, de beste olie voor hout. Het is fijn spul om mee te werken, je kunt het gewoon met je blote handen gebruiken. Lakken kan ook, maar ik werk liever met natuurlijke materialen en olie geeft het hout het mooist zijn natuurlijke kleur terug.” Sinds kort verwerkt Rob ook edelstenen in zijn speeldoosjes.  

Grootste collectie
Het laatste onderdeel in het proces is het plaatsen van het mechaniek in de doosjes. “Een mechaniek heeft een klankkast nodig. Elke houtsoort klinkt anders. Linde bijvoorbeeld klinkt zachter en warmer dan essen.” Van Elvis tot Amélie en van volkslied tot Weens klassiek, Robin Wood heeft 70 verschillende mechanieken in zijn collectie, de grootste van Nederland. “En ik zou er nog wel meer willen hebben!” lacht Rob. Dat elke muziekdoos een uniek werk is komt niet alleen door de houtsoort, de afbeelding en de muziek. Ook is er verschil tussen handmatige en opwindbare mechanieken. Bij de eerste draai je zelf aan een hendeltje en de tweede spelen uit zichzelf nadat ze zijn opgewonden. Opwindbare mechanieken zijn er bovendien in verschillende uitvoeringen. De kleinste heeft achttien tonen. Grotere hebben er minstens dertig, oplopend tot wel 72. Hoe meer tonen, hoe verfijnder de muziek klinkt.

De winkel en werkplaats
Speeldoosjes zijn een soort magische objecten, vindt Rob. “Een muziekdoosje schept een band tussen mensen. Het is niet iets wat je achteloos koopt. De melodie, de boom, de afbeelding, je stemt het af op de ontvanger. Het is een kleine container van intentie. En het geven is net zo leuk als het krijgen!” Al zijn muziekdoosjes heeft Rob gemaakt in Utrecht, waar hij tot voor kort woonde en werkte. Op de Donkerstraat, om de hoek van Museum Speelklok en de Domtoren, was lange tijd de winkel van Robin Wood te vinden. Twee dagen per week gingen de deuren open en konden bezoekers kijken wat er achter de sprookjesachtige etalage te ontdekken was. “Ik hou van theater, van iets neerzetten. Het is hoe ik in de wereld sta. De meest sprookjesachtige plek die ik ken, waar ik me het meest thuis voel, is het bos. Een pad volgen, niet weten waar je uitkomt, zo veel werelden, zo veel lagen, die sfeer wil ik uitdrukken als ik de doosjes presenteer.”

Het Goud van de Zon
Dat Rob niet alleen mooie cadeautjes of muziekdoosjes met een verhaal maakt, maar bouwt aan een magisch universum dat zich uitbreidt iedere keer dat er een doosje de toonbank over gaat, zag ook filmmaker Vincent van Esch, ofwel Meneer Eigenbaardig. “Een paar jaar geleden belde er ineens een Brabander op met de vraag: ‘mag ik een documentaire over jou maken?’” vertelt Rob. Een paar maanden zou het duren, maar uiteindelijk ging Het Goud van de Zon in mei 2025, na drie jaar, in Museum Speelklok in première. In de film komen alle facetten van Robs werk aan bod. Een gedeelte van de soundtrack van de film, gecomponeerd door de Italiaanse componist Alfredo Sirica, werd gespeeld op het carillon van de Domtoren. De Italiaanse nationale televisie wijdde er een item aan. De filmmuziek uit Het Goud van de Zon is in een mechaniek omgezet én er kwam een tijdschrift over het Goud van de Zon uit met een voorwoord van de burgemeester van Utrecht. Hoe dit kan? “Die doosjes doen heel veel. Zoiets kleins en onbelangrijks, zou je bijna zeggen. Maar het tegendeel is waar. Dat vind ik zo leuk.”

Meer weten over het werk van Rob de Looff? Bekijk zijn website!

Lees hier het hele verhaal van Theo Konijnenburg uit NOEST maart 2026.